Ryan Murphy ve Ian Brennan'ın Netflix için hayata geçirdiği "Canavar" antolojisinin dördüncü sezonu olan "Monster: The Lizzie Borden Story", serinin daha önce Jeffrey Dahmer, Menendez Kardeşler ve Ed Gein'in hikâyelerini anlattığı formatı bu kez farklı bir yöne taşıyor: antolojinin ilk kez bir kadın katili merkezine alan sezonu. Dizinin sekiz bölümü, 17 Eylül 2026'da toplu olarak Netflix'e yüklendi.
Gerçek Bir Vakanın Yeniden Yorumu
Hikâye, 1892'de Massachusetts'in Fall River kasabasında yaşanan gerçek bir olaya dayanıyor: babası Andrew ve üvey annesi Abby'nin balta ile öldürülmesi ve bu cinayetlerden yargılanıp beraat eden Lizzie Borden'ın hayatı. Yönetmen koltuğunda Max Winkler ve Sarah Adina Smith otururken, dizinin yaratıcısı Ian Brennan'a göre sezon; kadınlara toplum tarafından biçilen roller, cinsiyetçilik ve Viktorya dönemi baskısının bir kadını nasıl bir noktaya sürükleyebileceği üzerine kurulu.
Lizzie'yi canlandıran isim, Juilliard mezunu ve Warren Beatty ile Annette Bening'in kızı olan Ella Beatty — bu, oyuncunun şimdiye kadarki en büyük rolü. Charlie Hunnam, bir önceki sezonda Ed Gein'i canlandırdıktan sonra bu kez Lizzie'nin babası Andrew'u oynuyor. Rebecca Hall üvey anne Abby'ye, Vicky Krieps ise ailenin evine sonradan katılan ve Lizzie'nin hayatına yeni bir soluk getiren hizmetçi Bridget'e hayat veriyor. Kadroya Billie Lourd, Jessica Barden ve Murphy'nin sık çalıştığı isimlerden Sarah Paulson da destek veriyor.
Baskı Altındaki Bir Hayatın Patlama Noktası
Dizi, Lizzie'nin acımasız üvey annesinin gölgesinde geçirdiği, baskıcı ve boğucu bir ev ortamını konu alarak başlıyor. Bridget'in eve gelişiyle birlikte Lizzie'nin dünyası sarsılıyor; bu yeni arkadaşlık, genç kadının içindeki bastırılmış öfkeyi ve karanlık tarafını su yüzüne çıkaran bir dönüm noktası haline geliyor. Baltayla işlenen çift cinayetin ardından, dizi bu vahşetin kökenlerini geriye dönüşlerle ve karakterlerin iç dünyasına inerek açıklamaya çalışıyor.
Antolojinin önceki sezonları gibi, "Lizzie Borden'ın Hikâyesi" de gerçek bir trajediyi bu denli görsel ve dramatik bir dille anlatmanın etik sınırları üzerine tartışmaları beraberinde getirdi. Eleştirmenler arasında görüşler bölünmüş olsa da, dizinin antolojinin şimdiye kadarki en sürükleyici ve iddialı girişimlerinden biri olduğu yönünde genel bir kanı oluştu.
